Yıl 573'tü ve efsane hâlâ hatırlanıyor. Ergenikon'dan ayrılma zamanı geldiğinde, birçok nesil geçmişti ve geri dönüş yolu unutulmuştu. Kanyonlarda dolaşırken halk, yukarıdaki Gök Tanrı ve aşağıdaki Umay Toprak Ana Tanrıçası'na dua etti. Duaları, Gri Kurt Ana'nın ortaya çıkıp onlara yol göstermesiyle karşılık buldu. Göçebe bir yaşam sürerek Gök Türkler halkı olarak birleştiler ve kurdu sonsuza dek kutsal saydılar. Genç bir göçebe kız olan Eliz için babasının hâlâ hayatta olabileceği ve savaştan dönmüş olabileceği umudunu taşıyordu. Ataları gibi, o da mücadeleleri sırasında kurdun kutsal sayılması gerektiğini keşfedecekti.
